Mistrzowie Literatury - Amos Oz, "Dotknij wiatru, dotknij wody"

To moje drugie spotkanie z serią Mistrzowie Literatury (Wydawnictwo Rebis) i drugi raz z rzędu jestem pod wrażeniem książki, którą było mi dane przeczytać.

Amos Oz zabiera nas do brutalnej, żydowskiej rzeczywistości roku 1939. Pomeranz, syn zegarmistrza  i nauczyciel, ścigany przez Niemców, zostaje zmuszony do opuszczenia Polski. Udaje się do Izraela, a w kraju zostawia żonę, która po jakimś czasie rozpocznie współpracę z radzieckim wywiadem.Poetyka, jaką zastosował autor przy pisaniu tej książki to prawdziwa magia. Bajkowość języka, plastyczność, mnóstwo metafor oraz symboli. Trudno także nie zauważyć jednego nazwiska, które "przewija" się przez powieść- Goethe. Ja osobiście odczytałam to nawiązanie jako zapowiedź, odwołanie się do romantyzmu. 

Choć niektórym czytanie tej książki może przypominać gubienie się w labiryncie, dla mnie podziwianie takiego literackiego majstersztyku to prawdziwa przyjemność. Zmusza do refleksji.

Pobudza wyobraźnię i niesamowicie oddaje klimat problematyki, o jakiej pisze autor. Bowiem z misternie wyplecionej siatki bajkowych i pięknych obrazów, zionie pustką wojny. 

Mam jednak świadomość, że moja recenzja nie jest w najmniejszym stopniu w stanie oddać specyfiki tej książki. Warto więc po nią sięgnąć, bo Amos Oz to wybitny pisarz,  jest także stale wymieniany w kręgu pretendentów do Literackiej Nagrody Nobla.

"Życzyć wszystkim pokoju i przynieść wszystkim pokój" - to jeden z fragmentów książki, który pozostanie mi w pamięci jeszcze na długo. Choć rzadko sięgam po literaturę wojenną, wyjątkowość tej książki to coś, co pojęłam od jej pierwszych stron. Serdecznie polecam.

Łukasz Modelski, "Dziewczyny wojenne" + zdjęcia

Kiedy dzisiaj słyszymy słowo "bohater" prędzej pomyślimy o kimś, kto w obcisłym kombinezonie robi rzeczy niemożliwe niż  o starszej pani. 

I tak jak ten pierwszy "bohater" to postać fikcyjna, tak panie, których historie przedstawia Łukasz Murawski w "Dziewczynach wojennych" są bohaterkami z krwi i kości. 

Choć dziś, część z nich już nie żyje, a wszystkie to starsze panie, to kiedy w 1939 roku rozpoczynała się wojna były nastolatkami i młodymi kobietami. 
Zakochanymi, myślącymi o spakowaniu ładnej sukienki na koniec powstania, wysportowanymi, ambitnymi, ale przede wszystkim, odważnymi. 
Wojna czy powstanie zmieniło ich życie na zawsze, ale nie zmieniło w nich pokładów odwagi oraz chęci niesienia pomocy innym. Wielu ludzi, rozsianych po całym świecie, zawdzięcza tym dzielnym dziewczętom swoje życie. 


Nie przepadam za opowieściami wojennymi, więc fakt, że nawet mi ta książka przypadła do gustu jest dla niej najlepszą reklamą. Przeczytałam te jedenaście historii i jestem pod tak ogromnym wrażeniem, że aż ciężko dobrać mi słowa. 
Takie właśnie świadectwa wyjmują Drugą Wojnę Światową ze sztywnych ram lekcji historii, a pokazują wspaniałych ludzi, których opowieści życia naznaczonego wojną,robi naprawdę imponujące wrażenie. Czytając o losach tych młodych bohaterek, jesteśmy nie tylko pełni podziwu dla ich działań, ale także zaczynamy patrzeć na siebie. Kiedy zaczęła się wojna, były nastolatkami, a jednak podejmowały bohaterskie decyzje, pełne ideałów wypełniały mnóstwo ważnych misji.
 Dla mnie ta lektura to prawdziwa studnia bez dna głębokich refleksji i przemyśleń na temat czynienia dobra, pomimo istnienia zła.


Uważam, że autor biorąc się za ubranie w słowa dziejów jedenastki wspaniałych kobiet, postawił sobie bardzo wysoko poprzeczkę. Kiedy sięgałam po tę książkę, bałam się, że będzie za bardzo ckliwa, za mało rzeczowa. Jest w sam raz. Jedna historia, jeden rozdział - to wystarczający bodziec dla czytelnika. Chylę czoła przed panem Łukaszem Murawskim.


Choć jestem pewna, że ta książka przypadnie do gustu każdemu fanowi literatury na temat wojny, to poleciłabym ją każdemu.Po przeczytaniu jej, historie tych pań na długo zapadną Wam w pamięć i o to właśnie chodzi, tacy ludzie jak One są zbyt cenni, aby  zapominać. 
Oprócz nagród i odznaczeń pamięć to najpiękniejsza forma okazania szacunku, co tym paniom  niewątpliwie się należy.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Znak,
książka ma swoją premierę 22 września

Zdjęcia "Dziewczyn wojennych":

Zenobia Klepacka, zdjęcie pochodzi ze strony magazynu Twój Styl

Trzecia od lewej Barbara Matys-Wysiadecka podczas powstania (Źródło zdjęcia)

Magdalena Grodzka-Gużkowska z nagrodą im. Ireny Sendlerowej
(28.06.2011 - zdjęcie pochodzi ze strony tvp info)

Jadwiga Piłsudzka- Jaraczewska wraz z Parą Prezydencką 

(fot. Tomasz Gzel)

Irena Tyman (źródło zdjęcia)